Jedyną winą podejrzanych było odpowiedzenie na zamieszczone w lokalnej gazecie ogłoszenie, w którym poszukiwano ochotników do wzięcia udziału w badaniu psychologicznych efektów uwięzienia. Chcieliśmy zobaczyć jakie są psychologiczne efekty wcielenia się w rolę więźnia albo strażnika więziennego. Aby tego dokonać, zdecydowaliśmy się stworzyć symulowane więzienie i dokładnie odnotowywać efekty, jakie ta instytucja wywiera na znajdujących się w jej murach.

Na nasze ogłoszenie odpowiedziało ponad 70-ciu ochotników. Aby wyeliminować kandydatów z kryminalną przeszłością, problemami narkotykowymi, psychologicznymi lub fizycznymi, zostali oni poddani wywiadom diagnostycznym i testom osobowościowym. Ostatecznie, wybraliśmy próbkę 24 studentów ze Stanów Zjednoczonych i Kanady, którzy akurat byli w Stanfordzie i chcieli zarobić piętnaście dolarów za dzień udziału w eksperymencie. Wybrani przez nas przeszli wszystkie przeprowadzone przez nas testy i reagowali normalnie we wszystkich zaobserwowanych przez nas sytuacjach.

Na podstawie wybranej grupy zwykłych, zdrowych, inteligentnych mężczyzn -- przedstawicieli klasy średniej -- zaczęło się nasze badanie więziennego życia. W wyniku rzutu monetą, chłopcy zostali podzieleni na dwie grupy. Połowie przydzielono role strażników, a pozostałym -- więźniów. Należy pamiętać, że na początku naszego eksperymentu nie było żadnych różnic pomiędzy odgrywającymi strażników i tymi, którym przypadła w udziale rola uwięzionych.